- ขอบพระคุณค่ะอาจารย์ Handy
- นึกถึงที่แม่พูดแล้วขำค่ะ คือดิฉันมักอภิปรายแสดงความคิดเห็นโต้แย้งกับแม่ เรียกเป็นคำไทยประจำบ้านว่า "เถียง"
- แม่คงรำคาญน่าดู วันหนึ่งขณะที่ดิฉันกำลังอภิปรายฉอดๆๆๆ แม่ก็บอกว่า "...จำไว้นะลูก....ทีหลังใครชมอย่าเถียง..!!...."
- ดิฉันเลยหยุดกึก เพราะต้องมานึกและแปลก่อน แล้วก็ขำอะค่ะ ....แม่ก็ช่างเบรคเชียว......
- คือสรุปว่าจะเรียนว่าไม่โกรธเลยค่ะ แบบว่าแม่สอนไว้อะค่ะ :) :-)