- สวัสดีครับคุณโอชกร - ภาคสุวรรณ
- ใช่แล้วครับ ขนาดผมคลุคลีอยู่กับเขามาหลายปียังไม่เอะใจ เพราะไม่คิดว่าการเก็บผลประโยชน์จากป่าจะลุกลามไปถึงขั้นทำลายการอยู่รอดของป่า
- จึงเกิดจินตนาการต่อไปว่า ขนาดผักหวานป่าเป็นอย่างนี้เรื่องอื่นๆคงเกิดลักษณะเดียวกัน คือการบริโภคของป่าจนเกินความอยู่รอดของป่า
- คงเป็นงานหนักของนักพัฒนาต่อไปครับ ว่าจะเปลี่ยนพฤติกรรมชาวบ้านได้อย่างไร ขณะที่ทางออกของเขามีไม่มากนัก หากห้ามเขาก็ต้องมีสิ่งมาทดแทนรายได้เขา อะไรทำนองนี้
- การปลุกจิตสำนึก นั้นเราทำเป็นปกติแล้ว แต่น้อยคนที่จะปลุกขึ้นนะครับ เพราะเงื่อนไขการอยู่รอดของเขาต่างจากเรา
- คนทำงานพัฒนาต้องสร้างเครื่องมือใหม่ๆขึ้นมาทำการปลุกสำนึกให้ได้ครับ
- ขอบคุณครับที่มาเยี่ยมครับ