กราบขอบพระคุณค่ะ ท่านนาย วัลลภ ตังคณานุรักษ์ (ครูหยุย) 

ทุกข์ใจ ใจเราเท่านั้นที่รู้ ทุกข์ใจ ใจเราเท่านั้นที่ดับได้

มองสำรวจอยู่ภายในแบบมีลมหายใจเกาะ ไม่หลอกตนเอง ก็ยังเห็นความรู้สึกแว๊บ ๆ แป๊บ ๆ แต่ก็รู้สึกโล่งสบายครารับรู้ลมหายใจออก แล้วเรื่องภายในมันหายไป ความคิดหายไป เหลือเพียงลมหายใจที่คงอยู่

เมื่อไร้ความคิด จิตก็ผ่องใส ขอบพระคุณลมหายใจ ขอบพระคุณครู ขอบพระคุณที่แวะมาแลกเปลี่ยนค่ะ