- พอเห็นแถวบ้านของคุณครูต้อยติ่งเรียกอวนแล้วก็ต้องยิ้มเลยละครับ
- ที่ต้องยิ้มก็เนื่องจากแถวบ้านผมกับอาจารย์ขจิตนี่ เครื่องมือหาปลาอยู่ในระดับแม่น้ำลำคลอง
- พอมาเจอระดับทะเลของคุณครูต้อยติ่งนี่หลบไปเลยครับ
- ผมเคยเห็นอวนลอยยาวเป็นกิโลๆ พอเอาตะคัดหรือตาข่ายมาเทียบนี่ กองแหมะลงข้างๆแล้วละก็ ก็เหมือนเป็นของเด็กเล่นไปเลยละครับ
- ทำให้นึกกลับกันเหมือนกันนะครับว่า เมื่อแรกไปเห็นทะเลนั้น ตื่นเต้นและประหลาดใจแทบตายว่าทำไมมันกว้างใหญ่อย่างนั้น แล้วคนที่เขาเห็นทะเลจนชินนี่ เวลาไปเจอคลองหรือน้ำตกนี่ จะรู้สึกเหมือนเห็นโลกย่อส่วน หรือเหมือนเห็นสวนบอนไซไหมนะ