มองชิงช้า  ที่เคยนั่ง  ไม่เหมือนก่อนที่เคยเว้า  วอนอิงแอบ  ร่วมเรียงนั่ง

สัมผัสลม  ฟังเสียงคลื่น  กระทบดัง วันนี้ช่าง  อ้างว้าง  เธอไม่มา

ที่เคยแกว่ง  เคยไกวให้  ใยลืมสิ้นไม่ถวิล  คิดถึงกัน บ้างเลยหนา

หรือเธอไป  นั่งรถแอร์  เย็นอุรา ทิ้งชิงช้า  ต่างหน้า  ให้เฝ้าดู