อ้าว...   บล็อคของเรากลายเป็น "ทางผ่าน" ระหว่างทั้งสองท่านไปเสียแล้ว

ก็ถือโอกาสแจมว่า   เมื่อปีทีแล้ว ดิฉันดูเรื่อง the last samurai เหมือนกัน  (อุตสาห์ซื้อมาดูที่บ้านเพราะรู้ว่าเป็นภาพยนต์ที่ดี) แต่ถูกขัดจังหวะการชมด้วยเหตุจำเป็น  แล้วก็มีเพื่อนญี่ปุ่นมาขอไป ...ก็เลยยกให้เขาไปเลย  จนบัดนี้จึงยังดูไม่จบ  ว่าจะ...ว่าจะ..เช่ามาดู แต่ก็ยังไม่มีเวลา

ที่จริงมีอีกเรื่องที่ชอบมาก คือ  Shogun  ชอบความลุ่มลึกในความเข้มแข็งและสงบนิ่งของตัวเอกในเรื่อง

เลือดซามูไรนั้น  การตายอย่างมีศักดิ์ศรี คือความสง่างาม  การอยู่อย่างผู้ผิดหรือผู้แพ้ย่อมน่าอับอาย  การคว้านท้อง (ซัปปุคุ หรือ ฮาราคีรีในภาษาอังกฤษ) เป็นความกล้าหาญและมีเกียรติมากกว่า    ด้วยเหตุนี้ การฆ่าตัวตายในสังคมญี่ปุ่นจึงเป็นสิ่งที่ยอมรับได้

การขอโทษเป็นสิ่งที่ต้องสอนให้ทำให้เป็นตั้งแต่เด็กๆ  การขอโทษเป็นความกล้าหาญที่จะสำนึกผิด  นี่คือปรัชญาการเลี้ยงดูเด็กๆของญี่ปุ่น  (คนไทยไม่เคยขอโทษ ไม่เคยลาออก  จนกว่าจะจำนนด้วยกฎหมายหรือกฎหมู่)

ลูกชายอาจารย์ภีม 2 คน ช่างคิดกันคนละแบบนะคะ  ความห่วงใยที่ไม่ตึงไม่หย่อนเกินไป ย่อมทำให้เด็กๆ มีกรอบที่ไม่กว้างไม่แคบเกินไป  เพื่อเขาจะได้ก้าวเดินไปได้บนทางของตัวเองอย่างมั่นใจ  และยังเป็นคนดีของสังคมค่ะ