"....แต่ในการบริหารงานทรัพยากรบุคคล “การคัดเลือกที่ดีขึ้นอยู่กับการประเมินผลการปฏิบัติงานที่ดี” ถ้าประเมินผลการปฏิบัติงานไม่ดีก็เลือกพนักงานให้ได้ดีไม่ได้ เพราะหน่วยงานไม่รู้ว่าต้องการจะคัดเลือกคนแบบไหนกันแน่".....

ขอแสดงข้อคิดเห็นตามที่ได้พบมาค่ะ (อาจโชคไม่ดีก็ได้ ที่เห็นแล้วไม่ศรัทธาระบบประเมินนักค่ะ)

การคัดเลือกที่ดีจะ ขึ้นอยู่กับคุณภาพ (+สำนึก) ของคณะกรรมการการประเมินผลด้วย เพราะหลายครั้งที่เคยเห็นคือ หลักการดี นโยบายสวยหรู แต่พอปฏิบัติจริง ก็เอาตัวรอดไม่กล้าประเมินตก หรือปรับปรุง  เพราะหลายคนเป็นคนของใครบางคน และหลายคนก็ทำถูกใจ เรียกง่าย ไม่ใช้ยังคล่อง มองตารู้ใจ ดังนั้นแม้ไม่ถูกต้อง แต่ก็ถูกใจ ก็ผ่านง่ายๆ ในระบบราชการก็เลยมีการสะสมคนประเภทเอาตัวรอด ผลประโยชน์แผ่นดินมาทีหลัง เอาไว้จำนวนหนึ่ง

ทำให้ราชการบางแห่งจึงมีลักษณะ เช้าชาม... หรือ มือใครยาว... หรือ ที...ไม่ว่า ที...ก็ขอกอบโกยบ้าง ศักดิ์ศรีข้าราชการที่เคยปฎิญาณแล้วปฎิญาณอีก หายไปหมด แต่คนที่ดีก็ยังคงมีอยู่ เขาก็คงครองตนด้วยศักดิ์ศรีที่มีในสกุล (และไม่ทุกข์ เพราะไม่ต้องทำในสิ่งที่ขัดกับมโนธรรม)

เคยมีผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่เกษียณแล้วเคยบอกฝากไว้ค่ะว่า "การรับคนผิดเข้าทำงาน การสนับสนุนคนที่ทำไม่ถูกต้อง ก็เป็นการคอรัปชันเช่นกัน" ให้คิดถึงข้อนี้ด้วย

และหลายครั้งที่สังคมเรายกย่องเปลือกที่เห็น มากกว่าตัวตนที่เป็น คนที่มีแต่เปลือก(ไม่มีแก่น) จึงได้รับการชื่นชม ซึ่งเป็นอันตรายยิ่งโดยเฉพาะหากเขาผู้นั้นเป็นผู้บริหารองค์กร

ดังนั้นหากจะได้อะไรที่ดี คนวัด คนประเมินต้องดีและมีคุณธรรม เพราะ "ไม้บรรทัดคด ขีดเส้นตรงไม่ได้" ค่ะ

"ขอให้ถือผลประโยชน์ส่วนตัวเปนที่สอง ประโยชน์ของเพื่อนมนุษย์เปนกิจที่หนึ่ง ลาภ ทรัพย์ และเกียรติยศ จะตกมาแก่ท่านเอง ถ้าท่านทรงธรรมะแห่งอาชีพย์ไว้ให้บริสุทธิ”  

พระราโชวาทแห่งสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก "