สวัสดีครับพี่โอ๋-อโณ

ปีกว่าที่ผมเขียนบันทึก ผมรู้ด้วยตัวเองว่าผมมีพัฒนาทั้งการคิดและการเขียนเพิ่มขึ้น และสิ่งที่ผมคาดไม่ถึงคือ "มิตรภาพ" ที่ได้รับจากเพื่อนๆที่ร่วมเรียนรู้ แบบว่าอยากได้อะไรในเมืองไทย ได้ดั่งใจเลยครับ

เวลานี้ไปจังหวัดไหนก็ไม่อดข้าวครับ :)

การเรียนรู้ที่ผูกโยงด้วยบรรยากาศมิตรภาพ เป็นโอกาสที่สำคัญในกระบวนการเรียนรู้มากเลยครับ

ใครจะรู้ว่า

วันหนึ่งผมโพสขอความช่วยเหลือบริจาคเพื่อผู้ขาดแคลน เพียงช่วงเวลาไม่นาน สิ่งของทั่วประเทศทยอยไปถึงบ้านของผมมากมาย(จนคาดไม่ถึง)

ผมมีคำถามที่คาใจ คิดไม่ออก เขียนบันทึกเพื่อการแลกเปลี่ยน ไม่นานผมก็ได้วิธีคิดที่น่าสนใจหลากหลาย ล้วนแล้วแต่เป็น วิธีการปฏิบัติที่ดีที่สุดผ่านประสบการณ์ แบบว่าเอา tacit K. มาคุยกันเลยทีเดียว

บันทึกพี่โอ๋-อโณ ที่เขียนเกี่ยวกับบันทึกประทับใจนี่ดีมากเลยครับ นอกจากจะสรางพลังใจให้ผู้เขียนแล้ว ยังกระตุ้นให้เกิดการแลกเปลี่ยนกันเข้มข้นมากขึ้นด้วย

ต้องขอบคุณพี่โอ๋มากๆอีกครั้ง

จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

เชียงใหม่