ศิลปวัฒนธรรมไทยเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากพลังแห่งจิตวิญญาณของคนไทยอย่างแท้จริง แต่น่าเสียดายว่าบุคลากรรุ่นใหม่ๆของเราทุกวันนี้น้อยคนนักที่จะเข้าถึงคุณค่าแห่งสุนทรียภาพด้วยจิตวิญญาณอย่างแท้จริง เนื่องจากถูกหลอกล่อไปติดกับดักของสังคมแบบทุนนิยมจนไม่มีเวลาแม้กระทั่งจะทำความเข้าใจและทบทวนสิ่งที่เป็นจิตวิญญาณของตนเองได้เลย

ครูที่มีใจรักและมุ่งมั่นในการถ่ายทอดศิลปวัฒนธรรมไทยเท่าที่ผมทราบก็ยังมีอยู่บ้างครับ แต่ที่สำคัญอยู่ที่การสนับสนุนของผู้ปกครองด้วย ยิ่งให้ฝึกฝนได้ตั้งแต่เด็กๆก็จะดีมากๆเลยครับเพราะผลทางอ้อมที่จะได้ตามมาก็คือ การขัดเกลาจิตใจ การรู้จักบริหารจัดการอารมณ์ของตนเอง การฝึกเรื่องสมาธิ ความอดกลั้น อดทน ฯลฯ นี่คือประสบการณ์จากชีวิตจริงครับที่ผมสังเกตได้จากความเปลี่ยนแปลงของลูกสาวผมเอง หลังจากส่งเขาไปเรียนรำไทยตั้งแต่อายุ ๓ ขวบ ปัจจุบัน ๕ ขวบกว่าแล้ว เห็นได้ถึงพัฒนาการและความเปลี่ยนแปลงภายในตัวเขาจริงๆ ซึ่งตอนแรกผมก็ไม่ได้คาดหวังมากมายนักเพียงแค่ให้เขาไปทดลองเรียนดูเท่านั้น ตอนนี้บอกได้เลยว่าภูมิใจในตัวเขามากๆครับ หากเป็นไปได้ก็จะให้เขาเรียนรู้และสืบสานสิ่งที่ดีงามนี้ไว้ต่อไป