กราบนมัสการขอบพระคุณ ท่านพระอาจารย์มหาแล
ขอบพระคุณคุณครูป ๑ และขอบคุณน้องๆ อาจารย์เหมียว ครูหนูนก น้องจุฑารัตน์ และคนหนุ่มรุ่นใหม่ยอดมหัศจรรย์ คุณเอก จตุพร
เป็นอย่างยิ่งครับ

เป็นการอวยพรกันด้วยจดหมายไฟและการ์ดอวกาศที่ให้ความประทับใจดีเหมือนกันครับ เพราะวันนี้ผมตื่นขึ้นมาด้วยความปลอดโปร่ง อากาศเย็นๆ กะว่าอาบน้ำอาบท่าเสร็จ ก็จะชงกาแฟร้อนหอมๆ กินกับข้าวเกรียบว่าวที่น้องๆซื้อมาฝากแผ่นหนึ่งตั้งแต่เมื่อวันพฤหัสจากงานออกร้านสินค้า OTOP ๔๑ ปีของคณะสังคมฯที่มหาวิทยาลัย พร้อมกับอ่านหนังสือสุดสัปดาห์ มติชน สยามรัฐ เนชั่น อย่างมีความสุขในยามเช้าอย่างนี้ พอเสร็จแล้วก็เปิดเน็ตเข้ามาดู GotoKnow และเห็นการ์ดอวกาศอวยพรวันเกิดนี่แหละครับ

นอกจากประทับใจและต้องกราบขอบพระคุณทุกท่านแล้ว ก็ขอสะท้อนสู่กันด้วยคติอย่างที่ท่านพระอาจารย์มหาแลท่านน้อมนำมาอวยพรให้นะครับ ที่ว่า.....

                       อะภิวาทะนะสีลิสสะ         นิจจัง วุฑฺฒาปะจายิโน
                       จัตตาโร  ธัมมา วัฑฒันติ   อายุ วัณโณ สุขัง  พะลัง

ขอท่านผู้ซึ่งได้น้อมตนลงคารวะและมอบพรทั้งหลายแด่ผู้อื่นนั้น จงถึงซึ่งปัจจัยแห่งความเจริญงอกงามในธรรมอันนำมาซึ่งความเป็นผู้มีชีวิตอันมั่นคงยั่งยืน มีความอิ่มเต็มรื่นรมย์ แจ่มใสและเบิกบานใจ มีความสุข และมีพละ จะคิดและทำสิ่งใดก็ให้ประสบความสำเร็จ

ในวัฒนธรรมการให้และการปฏิบัติจาคะหรือการให้ทานนั้น การให้พรแก่ผู้อื่น ผู้ได้รับก็จะมีความสุข ผู้ปฏิบัติก็กลับจะยิ่งได้สิ่งที่ทำได้ยาก เนื่องจากเป็นการทำอัตตาและความเป็นตัวกูของกูในตนเองให้เบาบางลงไปตามโอกาสที่มี อย่างน้อยก็ในห้วงเวลาที่อยู่กับการให้ความคิดไปอยู่กับความต้องการให้ผู้อื่นมีความสุข หยุดการคิดถึงตัวกูและการดึงเข้าสู่ตนเอง ขอขอบพระคุณและขอนุโมทนาครับผม

ป้ายการ์ตูนป้าแช่ม ทำอย่างไรครับเนี่ย เอาไปสอนให้หน่อยเร็ว ชอบครับ