เราคือผู้เดินทางอยู่ในก้อนเมฆ.....

....

.

กระผมเห็นโลกนี้กว้างไกลมากบนยอดภูเขาสูง ภูเขาใหญ่มากในป่าดงไพร สองขาที่ย่างย่ำไปบนเทือกภูสูงนั้น เมื่อเคลื่อนตัวพาร่างกายที่บอบช้ำขึ้นสันเขา ขุนเขาได้ส่งต่อให้ดวงใจของนักปั่นล่องลอยอยู่ในภวังค์ ทำให้ภาพที่เห็นบนยอดดอยสูง คือภาพของน้องสองคน ที่พยายามปั่นจักรยานข้ามเทือกดอยสันภูอันสูงตระหง่าน ....

.....

น้องเขาปั่นบนสันภูสูง ฉันมองเห็นจากตีนดอย มองเห็นว่า ภูเขาได้ช่วยส่งให้ร่างกายที่บอบช้ำเมื้อยล้า ส่งให้สองนักปั่นสูงกว่ายอดดอยภูผาชัน

.....

ฉันเห็นความศรัทธาที่แรงกล้า

....

ฉันบอกกับน้องว่า ฉันเห็นแล้ว ฉันเห็นแล้ว

....

ขุนเขาสูงตระหง่านยักษ์ยืนทะนง ยังช่วยยกศรัทธาชองใจมนุษย์ให้สูงส่ง

.....

ฉันเห็นความศรัทธาแล้ว ใหญ่กว่าขุนเขา ลึกกว่าท้องทะเล กว้างไกลกว่าจักรวาล

.....

พ่อ