คงจะจริงอย่างที่ครูอิงว่า    
กลอนนานแล้วที่เคยเรียนยังจำได้
กาพย์ ดอกสร้อย สักวา โคลง กลอนไทย  
น่าแปลกใจจำได้ไม่เคยลืม
พอได้ยินคำขึ้นต้นก็นึกได้      
ท่องต่อไป จบจนได้ แสนปลาบปลื้ม
ฉันทลักษณ์เหมือนมีมนต์กันคนลืม    
ได้ด่ำดื่ม ในร้อยรส บทกวี