ขอบพระคุณอีกครั้ง...สำหรับคำอวยพรของคุณหมอนะคะ  

       และขอขอบคุณ คุณ Krisy ที่ทำให้คนอย่างน้อยโหน่ง เกิดความรู้สึกฮึกเหิม ปลื้มปิติ  เป็นความรู้สึกเหมือนพระบวชใหม่ ออกบิณฑบาตร แล้วมีโยมคนแรกมาใส่บาตร (ถึงตอนนี้ จะมีเสียงญาติผู้ใหญ่ของน้อยโหน่งดังลอยมา......ว่า......แม่คุณเอ๊ย...ดันไปรู้ได้ยังไงยะ....ว่าคุณพระคุณเจ้าท่านรู้สึกอย่างนี้..เธอนี่เหลวไหลจริงๆ.......คือ.........น้อยโหน่งเดาเอาเองค่ะ)

         (คุณหมอ  และ คุณ Krisy คะ.......ที่จริงแล้ว....น้อยโหน่ง...มีข้อความจะสื่อสารมากกว่านี้นะคะ......แต่เกิดเหตุขัดข้องบางประการค่ะ.....)

          เนื่องจากวันนี้ หนูกำลังแอบโกรธรัฐบาลอยู่ (ไม่ใช่มุกแล้วค่ะ  หนูโกรธจริงๆนะคะ   และกรุณาอ่านเบาๆนะคะ ....หนูไม่อยากให้พวกเขารู้ว่าหนูแอบโกรธเขาอยู่  .....) หนูไม่เข้าใจว่า ทำไมกระแสไฟ ต้องมาตก ตอนที่หนูกำลังจะส่ง E-mail  ไปให้เพื่อนด้วย   ทุกสิ่งทุกอย่าง หายหมดเลยค่ะ (ทุกสิ่งทุกอย่างในความหมายของหนู  หมายถึง ข้อความ 50 บรรทัดค่ะ)  + หนูก็เลยส่ง E-mail   ไปให้เพื่อนใหม่  ว่าสิ่งที่จะส่งให้ ...มันหายวับไปกับตาแล้ว         เพื่อนหนูเขาบอกว่า "ให้สู้ชีวิตใหม่"    (คล้ายๆกับประโยค "อย่าคิดมาก .....ทำใจให้สบาย" นั่นแหละค่ะ)   แต่หนูขอไปตั้งหลักสักพักก่อนค่ะ

           เพราะฉะนั้น หนูก็เลยขอลาป่วยไปก่อนนะคะ   คิดว่าเย็นนี้ คงต้องไปว่ายน้ำแล้วค่ะ.........