ภาษาของคนจังหวัดเลย

มีสำเนียงภาษาแตกต่างจากภาษาพูดของคนในจังหวัดภาคอีสานอื่น ๆ

เพราะกลุ่มคนที่อาศัยปัจจุบันนี้มีประวัติการอพยพเคลื่อนย้ายจากเมืองหลวงพระบางแห่งอาณาจักรล้านช้าง

ต่อมาต้นพุทธศตวรรษที่ 23

ชาวหลวงพระบางและชาวเมืองบริเวณใกล้เคียงที่อพยพมาเมืองเลยได้นำวัฒนธรรมด้านภาษาอีสานถิ่นอื่น

โดยภาษาเลยนั้นจัดอยู่ในกลุ่มหลวงพระบางอันประกอบด้วยภาษาอำเภอแก่นท้าว เมืองชัยบุรี ภาษาอำเภอด่านซ้าย

และภาษาอำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย

ดังนั้นสำเนียงพูดของชาวไทเลยจึงมีลักษณะการพูดเหมือนชาวหลวงพระบางแต่บางพยางค์ออกเป็นเสียงสูงคล้ายสำเน

ียงพูดของชาวปักษ์ใต้ ฟังดูไพเราะนุ่มนวลจึงเป็นเอกลักษณ์เฉพาะคนเมือง

อย่างเช่น

เครื่องใช้ …….(เฮาเอิ้นว่า)

แอบเข้า.......กระติบข้าว

โอ........ ขัน

จอง......ทัพพี

บ่วง...... ช้อน

มีดยับ.......กรรไกร

ก้องแขน........กำไล

ตะเอว....... เข็มขัด

เงี่ยง.........กระโถน

อ่นหล่นซา,อ่นซา...........ชิงช้า

สี

สีซิ่ว..........สีเขียว

สีซิ่วอุ่มหุ่ม.......... สีเขียวเข้ม

สีเขี้ยงๆ.......... สีเหลืองๆ

สีเหลืองเอิ่มเซิ่ม.......... สีเหลืองเข้ม

สีดำคื้อลื้อ.......... สีดำมาก