สวัสดีค่ะ...อาจารย์

ขอบพระคุณมากค่ะที่ให้เกียรติกะปุ๋มอย่างยิ่งในการได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วย ... จะด้วยเหตุอะไรก็แล้วแต่...กะปุ๋มว่าเป็นความโชคดีที่บุคคลนั้นได้มีโอกาสรู้จัก "ธรรมะ"... เหมือนท่านพระพุทธเจ้าท่านชี้เส้นทางเดินไปให้เราแล้ว ขึ้นว่าใครจะตัดสินใจเดินไปในเส้นทางที่ชี้ให้หรือเปล่า กะปุ๋มยอมรับมากเลยว่าตนเองนั้นโง่เขลาเบาปัญญา..มาก และมีจิตที่ชั่วด้วยกิเลสมากมาย โดยที่เราไม่รู้ตัว และได้มารู้จักก็เมื่อได้มาเจอ "ธรรมะ" จึงได้รู้ว่าเรานั้นมีความเต็มไปด้วยกิเลส...และความทุกข์ภายในมากมาย...ทั้งอย่างหยาบและอย่างละเอียด แต่คนเราไม่รู้ตัว มารู้สึกตัวอีกครั้งก็เมื่อเหตุนั้นหนักแล้ว... แต่เมื่อยังไม่รู้ตัว... ก็บอกประกาศไปว่า "ฉันไม่ทุกข์"... แต่เราลืมพิจารณาไปว่า... "เรานั้นเกิดมาทำไม" เพื่ออะไร... และที่ยังมีลมหายใจอยู่นี้เพื่ออะไร ... กะปุ๋มเชื่อว่าไม่ใช่เป็นเพียงการกระทำสิ่งที่ดำเนินไปในแต่ละวันเป็นแน่แท้.. และต้องมีอะไรอยู่มากในชีวิต... ที่เราเกิดมาเป็นคน..มีหน้าที่ที่พึงทำในบทบาทของความเป็น "คน"...

ขอบคุณค่ะ

(^______^)

กะปุ๋ม