เราเรียนรู้จากเป็ดได้จริงๆนะเนี่ย ขอบคุณที่ช่างสรรหาเรื่องดีๆมาเล่านะคะ

การปล่อยวางเป็นเรื่องที่ยากมากหากเราไม่เข้าใจการทำงานของจิต จิตมีความไวมากและชอบวิ่งไปกับกิเลส รัก โลภ โกรธ หลง อยู่ด้วยกันก็ช่วยกันปรุงให้ฟุ้งกันไปใหญ่ การเข้าใจเรื่องจิตและกิเลสของตนที่เกิดขึ้น เป็นเรื่องที่ต้องฝึก เหมือนเราจะรบเรายังต้องเตรียมอาวุธ มีเพื่อนช่วยรบ มีเสนาธิการ มียุทธวิธี ฝึกใหม่ๆทำอยู่คนเดียวไม่ได้ผล ก้าวหน้ายาก เมื่อเราแข็งแกร่งดีแล้ว สามารถทำให้กิเลสอ่อนแรง เราจึงจะปฏิบัติต่อเองคนเดียวได้

ตัวเองขนาดพอคลำทางได้ พอว่างเว้นการปฏิบัติฝึกหัดจิตกิเลสก็เข้มแข็งขึ้นมาอีก

มีผู้ที่สอนธรรมให้ เคยเตือนเรื่องการปล่อยวางว่า เรื่องที่อยากปล่อยวางมักเป็นเรื่องที่ทำให้ใจเศร้าหมอง เคืองแค้น เกิดขึ้นมาในอดีต เปรียบสเมือนข้าวเก่าที่บูดเน่ากองอยู่ เมื่อเราไม่รู้ไม่เข้าใจยังไปคว้าขึ้นมาเคี้ยวกินอีก ทั้งเหม็นและไม่อร่อย กินแล้วปวดท้องอีกต่างหาก