ขอขอบคุณอาจารย์หนึ่ง...
- ใช่ครับ... การเดินทางไปสังเวชนียสถานมีผู้แสวงบุญประเภท "ไปไม่กลับ - หลับไม่ตื่น - ฟื้นไม่มี - หนีไม่พ้น" มาแล้วหลายราย...
ไปไม่กลับ...
- ส่วนน้อยเป็นท่านที่ป่วยหนัก และตั้งใจ "ไปตาย" หลังเข้าเฝ้า (นมัสการ / กราบ) พระพุทธเจ้าผู้ทรงคุณอย่างเลิศ...
- อีกส่วนหนึ่งเป็นท่านที่มีโรคประจำตัว เช่น โรคเส้นเลือดหัวใจอุดตัน ฯลฯ
- โรคเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีอาการเตือนมาก่อน... พอไปกระทบหนาวจัด ร้อนจัด นั่งนาน หรือเหนื่อยจัดจึงกำเริบ
หนาวจัด ร้อนจัด...
- อินเดีย-เนปาลเป็นภูมิประเทศประเภท "สุดโต่ง (extreme)" หรือหนาวจัดในหน้าหนาว ร้อนจัดในหน้าร้อน ทำให้ป่วยง่าย
แอร์อินเดีย-เนปาล...
- แอร์ในรถทัวร์อินเดีย-เนปาลไม่มี 'thermostat' หรือระบบควบคุมอุณหภูมิ...
- เดิมจะเปิดทีต้องให้คนขับลงจากรถไปสตาร์ทเครื่อง(ยนต์)อีกชุดหนึ่ง เพื่อเดินเครื่องแอร์ และมีแต่ปุ่ม 'on-off' หรือปิดเปิด
- พอเปิดแอร์ไปนานๆ... อากาศจะหนาวมาก
- พอปิดแอร์สักพัก... อากาศจะร้อนมาก
- คนเรา > ถ้าให้กระทบร้อนจัด-หนาวจัดบ่อยๆ จะทรุดโทรม และป่วยง่าย
อากาศอินเดีย...
- อากาศอินเดียมีลักษณะเฉพาะดังที่ท่านพระอาจารย์มหาประสงค์กล่าวคือ "หายใจเอาเชื้อโรคเข้าไปวันละมากๆ"
- เพราะที่นั่นอุจจาระ (มูล / ขี้) ทั้งคนและสัตว์ กระจัดกระจายทั่วประเทศ ทั้งภาคพื้น(ดิน) และนภากาศ(อากาศ)
- นี่อาจจะไม่ดีด้านสุขภาพ... ทว่าดีกับท่านที่เจริญอาการ 32 (โกฏฐาสกรรมฐานข้อ "คูต / อุจจาระ) หรืออาหาเรปฏิกูลสัญญามากเป็นพิเศษ (ถ้าสนใจ... โปรดอ่านในอรรถกถา - ฎีกาวิสุทธิมรรค)
ฝุ่นถ่านหินและขี้ดิน...
- คนอินเดีย-เนปาลใช้มูลโคคลุกขี้ดิน และฟาง ปั้นเป็นแผ่น (dung / ดุง) ปะฝาบ้านให้แห้ง เก็บไว้ทำฟืน นับเป็นภูมิปัญญาที่ดี และประหยัด
- ราคาขายปัจจุบันแผ่นละประมาณ 10-20 ไปซ่า (ประมาณ 9-18 สตางค์) - ข้อมูลจากท่านพระอาจารย์เศรษฐกิจ
ควันกรด...
- ทว่า... การใช้ดุงจุดไฟหุงหาอาหาร > ตามด้วยถ่านหินมีส่วนก่อให้เกิดมลภาวะเป็นควันกระจายไปทั่ว
- แน่นอนว่า โรงงานในอินเดียจำนวนมาก โดยเฉพาะโรงเผาอิฐ ซึ่งมีทั่วไป ทำให้เกิด "ควันกรด(ซัลเฟอร์ไดออกไซด์)" ที่แสบจมูกนิดๆ ฟุ้งไปทั่วเช่นกัน
การนั่งนานๆ...
- การนั่งนานๆ มีส่วนทำให้เสี่ยงต่อการเกิดเส้นเลือดดำที่ขาอุดตัน (deep vein thrombosis / DVT) ซึ่งลิ่มเลือดอาจกระจายไปอุดเส้นเลือดที่อื่นได้ เช่น เส้นเลือดปอด ฯลฯ
คนส่วนหนึ่ง...
- คนส่วนหนึ่งจะป่วยทันทีที่กลับจากอินเดีย-เนปาล
- กล่าวกันว่า ตอนอยู่ใกล้สังเวชนียสถาน... จิตชนิดที่เป็นบุญเป็นกุศล (กุศลจิต) เกิดบ่อย ทำให้รูปที่เกิดจากจิต (จิตตัชชรูป) ผ่องใส หล่อเลี้ยงร่างกายไว้
- พอกลับเมืองไทย... จิตชนิดที่เป็นบุญเป็นกุศล (กุศลจิต) เกิดน้อย ทำให้รูปร่างกายอ่อนกำลังลง เลยป่วยเลย
ป้องกันได้...
- เราป้องกันโรคได้มากกว่าครึ่ง... ด้วยการเตรียมตัวดีๆ และเดินทางอย่างระมัดระวัง
- เมื่อไม่ป่วยแล้ว... ร่างกายจะสดชื่น ทำให้เกิดจิตชนิดที่เป็นบุญเป็นกุศล(กุศลจิต)ได้เต็มที่ทีเดียวครับ...