 |
สวัสดีครับคุณครูแอ๊ว
- ขอบคุณคุณครูมากๆ เลยครับ ที่ให้เกียรติเข้ามาเยี่ยมครับ เชิญนั่งจิบน้ำชาก่อนครับ
- บางครั้งผมคิดเล่นๆ ครับ ว่าหากเราจะปลูกต้นไม้แล้วใช้ใบไม้แทนเงินไปซื้อของกัน เหมือนตอนเล่นข้าวหอยเลียง (ภาษาใต้) ตอนเด็กๆ นะครับ คนก็คงแห่กันปลูกต้นไม้กันสนุก แตว่าจะมีใบเหลือหรือเปล่าหนอ
- หรือว่า ให้ก้อนหินแทนค่าเงิน อย่างเมื่อก่อน แล้วเราจะเหลือภูเขาหรือเปล่าหนอ
- ผมเห็นว่าที่ คุณครูกล่าวมานั่นดีมากเลยครับ เรื่องไม่ให้ความสำคัญของเงินเป็นที่ตั้ง อาจจะให้ค่าของจิตใจ ความดีนำ ส่วนเงินจะมีคุณค่าก็เมื่อต้องการใช้เท่านั้น แต่ใช้อย่างมีสติ
- กรณีที่ไม่มีเงินนี่หล่ะคับ ผมว่าน่าคิดมากๆเลยครับ ว่าเราจะอยู่รอดอย่างไร เพราะแต่ละคนผลิตปัจจัยพื้นฐานไม่ได้ แต่หากปัจจัยเหล่านั้นหาได้ในสังคม ผมก็เชื่อเหมือนกันว่าจะอยู่ได้ด้วยไม่ต้องใช้เงิน
- ผมยังชอบเรื่องที่ท่านอาจารย์นุกูล จาก มอ.ปัตตานี ท่านเคยสอนเอาไว้เกี่ยวกับการอยู่ในสังคม ให้จงอธิบายความสัมพันธ์ระหว่าง สะตอกับปลาทู ผมหล่ะชอบมากๆ เลยครับ
- คำถามคล้ายๆ กับเด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว
- แต่สะตอกับปลาทูนี้ชัดๆ ในเรื่องของคนในป่าเขา กับคนชาวเล มาเจอกัน สองคนมีของในมือ แต่ต่างคนก็ผลิตของของอีกฝ่ายไม่ได้
- การแลกเปลี่ยนกันทำให้เป็นชุมชนที่เกื้อกูลกัน สิ่งนี้จะทำให้สังคมอยู่ได้ ในการแลกเปลี่ยนกัน
- นึกอีกทีตอนเด็กๆ ที่บ้านผมเลี้ยงเป็ดครับ คดข้าวห่อไปโรงเรียนผมก็จะเอาไข่ต้มไป 2-3 ฟอง หากไม่มีแกงอะไรเลยในวันนั้น เพราะจะเอาไข่ต้มนี่หล่ะครับ ไปแลกกับเพื่อนเพื่อขอกินกับข้าวของเค้าด้วยครับ โดยไข่ก็จะแบ่งซีกก็ได้ถึง 4-6 คน ทำให้รสชาติในการทานอาหารมื้อเที่ยงกับเพื่อนๆ หลากหลายได้
- ไว้ผมจะเขียนอีกบทความ ตอนสมัยน้ำท่วมที่หาดใหญ่เมื่อปี 2000 ครับ
- ผมจะเล่าให้เห็นครับ ว่าเงินไร้ค่าแค่ไหน เมื่อชีวิตและการอยู่รอดนั้นสำคัญกว่าเงิน
- ขอบคุณมากๆ นะครับ