- พี่เขียน comment กลับไปตอนนั้นว่า เราควรหวง "ความเป็นไทย" หรือ "ความเป็นพุทธ"
- สำหรับพี่ "ความเป็นพุทธ" เป็น subset ของ อัตลักษณ์"ความเป็นไทย"เท่านั้น
- พี่จำได้ว่าพี่ถามไปว่า เราต้องการโลกที่สงบสุข โลกที่ไม่ถูกทำร้ายโดยมนุษย์ โลกที่จะมีให้ลูกหลานเหลนโหลนเราอยู่ หรือ เราต้องการ พุทธแท้?
- พี่ต้องการส่วนแรก ถึงแม้พี่จะเชื่อเต็มใจว่าพุทธรรมจะช่วยชาวโลกได
- พี่เห็นด้วยกับน้องทุกอย่างเรื่องพุทธเทียม การเน้นวัตถุ ว่าไม่ควรสนับสนุน
- แต่พี่ไม่เห็นด้วยว่าเราจะเปลี่ยนให้ทุกคนในโลกมานับถือศาสนาพุทธได้
- การที่เราหวงอัตลักษณ์ความเป็นพุทธในนโยบายที่เป็นตัวอักษรนั้น อาจมีโทษมากกว่าประโยชน์ ถึงแม้เราจะหวังดี
- คนไทยไม่ได้มีแค่ ชาวพุทธ ไม่ได้มีแค่ชาติพันธุ์ไทด้วย
- พี่ไม่อยากให้ใครเอาสีขาวของธงชาติเราไป แต่พี่อยากให้ "นิยาม" ของธงสีขาวมันกว้างขึ้น อยากให้มันแปลว่า "เกลือ" นั่นคือ คุณธรรมแท้ ที่เข้าถึงได้จากหลายศาสนา ถ้าเข้าถึง "แกน" ของแต่ละศาสนาได้
- พี่จำได้ว่าตอนก่อนblogเก่าโดนลบ พี่สรุปว่า เราพูดถึง คุณธรรมสากล กันคนละเรื่องเดียวกัน
- คุณธรรมสากล ของพี่ ก็คือ เกลือนี่แหละ แต่เข้าถึงได้จากหลายวิธี
- เช่น ไม่ต้องมีศาสนาก็ได้ แต่รักธรรมชาติให้มาก อย่างพวก ecologist หลายๆคน ที่เห็น ความเกี่ยวข้องกันของสรรพสิ่ง เข้าใจความรัก ความเมตตา ต้องมีสติอยู่กับปัจจุบัน
- การที่ศาสนาอื่นมีสงครามนั้น เป็นเพราะเค้าเชื่อศาสนาไง เชื่อคัมภีร์ เชื่อคนที่เขียนมันขึ้น ไม่ได้เชื่อ "เกลือ"
- ถ้าเราเน้นให้เข้าใจ เกลือ ไม่ว่าจะนับถือศาสนาไหนก็น่าจะดี
- ตอนนี้มีคนช่วยกันทำแบบนั้นเพิ่มขึ้นแล้ว
- high tolerence รับคนอื่นได้มากขึ้น
- แปลคัมภีร์กว้างๆ ไม่แปลตรงตามอักษร
- มองให้เห็นความเหมือน มากกว่าความต่าง
- มีกลุ่ม inter-faith มีกลุ่ม pantheist มีกลุ่ม secular ที่เข้าใจว่า "เกลือ" คืออะไร
- และที่น่าชมชาวพุทธคือ ผู้นำชาวพุทธ เช่น ท่าน ติช นัท ฮัน ท่านดาไล ลามะ ท่านอ.พระฝรั่งสายวัดป่า หลายๆท่าน ก็ไปร่วมเทศน์กับผู้นำศาสนาอื่นบ่อยๆ
- รักกัน รักกันแบบนี้ พี่ชอบ : )
ปล. คำว่าสากลในที่คือ "universal" ไม่ใช่ "international" นั่นเองค่ะ