คิดว่า ระยะเวลา 3 ปี เป็นเหมือนสายลมที่พัดผ่านก็ได้นะครับ จะได้มีโอกาสเข้าใจสายลมของชีวิตได้มากขึ้น

หรือไม่ก็คิดว่า เป็นโอกาสที่ดีของชีวิต เหมือนตัวเองได้กลับเป็นดักแด้ และมีวันเวลาที่จะอยู่ในรังไหมได้นาน 3 ปี เพื่อเข้าใจและเรียนรู้ สิ่งที่เราไม่ได้มีโอกาสหยุดนิ่งและมองตัวเอง หรือกระทั่งได้มีโอกาสเก็บสะสม จนกระทั่งสั่งสมเรื่องราวใหม่ๆ ให้กับความคิด จิตใจ และมุมมองของชีวิต

แล้ววันหนึ่ง พอผ่านไป ผมคิดว่าน่าจะเป็นโอกาสที่ดีในการได้โบยบินอีกครั้งนะครับ เป็นเหมือนกับการออกจากรังไหม เมื่อผ่านระยะเวลา 3 ปี นั้นไป

มองให้เห็นว่า ชีวิตกำลังเรียนรุ้นะครับ

จะได้มีความสุขกับชีวิต และมีรอยยิ้มในการก้าวผ่านสายลมหนาวของชีวิต