- พี่ยังคิดว่าการ "ท่องจำ" ยังจำเป็น เพราะบางอย่างต้องจำจริงๆ แต่ต้องจำจากความเข้าใจ
- ตอนเรียนพี่ชอบวิชาชีวะมาก อุตส่าห์ดิ้นรนไปหาที่เรียนพิเศษ (ที่ไม่ค่อยจะมี) ก็ยังไม่ได้เรื่อง น่าเสียดาย ถ้าพี่เจอครูธนิตย์ซะตอนนั้นก็ดีซิ
- การท่องจำที่พี่ชอบที่สุดคือ "ท่องอาขยาน" ค่ะ ทุกวันนี้ก็ยังจำได้ บางครั้งยังแอบท่องในใจ บรรยากาศสมัยนั่งท่องเจื้อยแจ้วก่อนเลิกเรียนก็หวนกลับมา มันทำให้เรารักภาษาไทย วรรณคดีไทย ขึ้นเยอะนะคะ
ป.ล. พี่เหลือหนังสืออีกไม่กี่เล่ม เล่มที่ส่งมาเจอที่หัวเตียงแล้วคิดถึงอาจารย์ทันทีค่ะ (เพราะอาจารย์เป็นครูชีวะในดวงใจพี่ไง + และ เป็นคุณพ่อที่อบอุ่น) วันก่อนเด็กแวะมาหาที่ร้านบอกว่าครูให้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วสรุปมารายงาน แกหาซื้อไม่ได้ เดินมาถาม พี่เลยไปค้นมาให้แก๑เล่ม