วันนี้โทรศัพท์หาคุณยายธี..แต่ไม่เจอ

"คิดถึงยาย" จึงเข้ามาอ่านบล๊อคแทน

อ่านย้อนหลัง ประทับใจมาก ๆ กับข้อความนี้

(นึกสงสัยขึ้นมา..ระหว่างนกกับ."มนุษย์"ในธรรมชาติที่แตกต่างก็คง จะตรงนี้..ที่..พ่อนกแม่นกมีเวลาเหลือเฟือให้กับความรักและศรัทราต่อตัวตน และลูกน้อย..แต่ในความเป็นมนุษย์กลับเริ่มสูญหายไป..เหมือนหางกบ..)

รักยาย และขอบคุณข้อคิดข้อเตือนใจนี้มากค่ะ