อ่านจบ.. ทอดถอนใจรำพึง
อยากไปเป็นเซียวเล่งนึ่ง ที่เก็บตัวในสุสานโบราณ
ไม่ต้องไปรู้เห็นความเป็นไปของสังคมโลกภายนอกอีก

ค่านิยมของสังคมเปลี่ยนไป
เพราะคนมีอิสระกันมากขึ้น
อิสระที่จะคิด จะทำ อยากจะทำอะไรก็คิดว่าทำได้ตามใจ
เพราะคิดว่า นั่นคือประชาธิปไตย
แม้แต่จะด่า จะว่าใครก็ได้  พอห้ามไป..ก็หาว่าไปจำกัดสิทธิ์ของเขา
อีกอย่างหนึ่ง.. สื่อ ..ก็มีอิทธิพล และก็เป็นช่องทางสำคัญ
ที่ทำให้คนรับรู้ รับเห็น.. ว่าคนอื่นเขาก็ทำกัน
ยิ่งทำให้เกิดค่านิยม .. บาปบุญไม่มีจริง
ถ้าคนอื่นเขาทำกันได้..ก็แสดงว่ามันไม่ผิด

ยิ่งพูดก็ยิ่งยาวค่ะ... ยิ่งคิดก็ยิ่งทอดถอนใจ
สิ่งที่ทำได้อย่างเดียวก็คือ...
คนอื่นจะคิด จะทำอย่างไรก็ช่าง..
เรากระทำ ในสิ่งที่มันถูกต้องทำนองคลองธรรมก็แล้วกัน
คนอื่นจะมองเราเป็นตัวประหลาดก็ช่างเขา
อย่างน้อยตัวประหลาดอย่างเรา ก็คงไม่ได้มีแต่เราเพียงคนเดียวในโลกนี้หรอก

จริงไหม ^______^