สวัสดีครับ...

พลอยอิ่มบุญจากบันทึกนี้ไปด้วย ,  ผมตะลอนไปต่างจังหวัดวันเว้นวัน ไม่มีโอกาสได้พักหรือนอนเล่นอย่างเต็มที่นัก  แต่ทั้งปวงก็เป็นเวลาแห่งความสุขที่ผมขาดหายไปกว่า 5 ปี...

.การได้ปฏิบัติต่อคุณแม่เช่นนี้... ถือเป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ที่หาใดเปรียบไม่ได้อีกแล้วครับ...

แต่สำหรับผม - ทางบ้านกลับไม่อยากรบกวน  เพราะมีแต่บอกว่า "สงสารเดี๋ยวทำงานไม่ทัน".....หรือไม่ก็ "ไม่อยากให้เสียงาน."