กราบเรียน คุณยาย ที่คิดถึงครับ

อดใจไม่ไหว ที่เข้ามาเลื้อยในบันทึกของคุณยาย

เพราะฉลาดน้อย หรือ '....' ก็ว่าได้ครับ (กลัวทำให้บันทึกคุณยายลดทอนคุณค่า)

เข้ามาบันทึกคุณยายคราใด ต้องกลับไปทบทวนอีกหลายตลบ

แต่ในหลายตลบนั้น อาจไม่ตรงกับความต้องการที่คุณยายต้องการสื่อสาร

อย่างน้อยก็ทำให้สมองกลวง ๆ และหัวใจเล็ก ๆ ของผมได้คิดบ้างครับ

เลื้อยเข้ามาแล้ว วินาทีนี้หารูอกไม่เจอครับยาย

ขอนอนงดตัวในช่อง ๔ เหลี่ยมสักพัก เดี๋ยวจะเลื้อยออกนะครับ

ผมเป็นประเภทไม่ฉก หรือกัดใคร ๆ

มีแต่ 'มายา' บ้าง พอเป็นกระษัยเป็นยาหล่อเลี้ยงชีวิตครับ....

คุณยายสบายดีนะครับ..........