จำได้ว่าตั้งแต่เรียนหนังสือมาไม่เคยมีความรู้สึกว่ามี ครู อย่างที่ อ.แสวงเล่ามาเลย มีแต่ผู้ทำหน้าที่ถ่ายทอด ความรู้ อีกต่อหนึ่ง คนที่อุทิศตนที่จะเป็น ครู อย่างที่ อาจารย์ว่า หาได้ยากเต็มที่นั่นทำให้หนูไม่ศรัทธาในอาชีพ "ผู้สอน" แม้เมื่อมีโอกาสเจอ แต่สติปัญญาที่จะแยกแยะว่า คน ที่ มี อา ยุมากหน่อย ที่เดินอยู่บนตึก คนไหนบ้างที่เป็น ครู ก็ไม่สามารถรู้ได้ เมื่อกาลเวลาผ่านไป เราตกผลึกทางความคิดบางอย่างก็ได้แต่คร่ำครวญถึงอดีตที่ผ่านมา โลกหมุนไปด้วยกิเลสวัตถุ หากขาดสติที่จะไตร่ตรองโลก ตามความเป็นจริง เรา คงไม่มีโอกาสเห็น ครู อย่างที่อาจารย์ว่ามาดอก แต่สัตว์โลกมีกรรมเป็นเครื่องจำแนกความสูงต่ำของจิตใจ ถ้ามนุษย์คนไหนไม่ยอมตกเป็นทาสของกิเลสมากจนมัวเมา ดวงตาคงมีโอกาสได้เห็น ครู และจำแนกได้ว่า คน ที่ เดิน อยู่ บน ตึก ที่ มี อา ยุ มาก หน่อย คนไหนบ้างที่เป็นครู