แรงบันดาลใจที่เกิดขึ้นสำหรับคนในปัจจุบันนั้นเป็นการบอกได้ยากว่าดีหรือชั่ว ชาวหรือดำ สะอาดหรือสกปรก ก็เพราะระบบการศึกษาในปัจจุบันอยู่ในกำมือของสื่อ ซึ่งสื่อส่วนใหญ่ถูกครอบงำด้วยผลประโยชน์ทางธุรกิจ

ดังนั้นการใช้สื่อเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ใครสักคนหนึ่งด้วยการโฆษณา ประชาสัมพันธ์ หรือปลูกฝังลงไปในจิตสำนึกด้วยวิธีใด ๆ ก็ตามเป็นสิ่งที่ซับซ้อน ซ่อนเงื่อน เกินกว่าที่เราหรือใครจะจินตนาการได้ออก

แต่ยังดีที่ประเทศและสังคมนี้มี "ศีล" และ "ธรรม" ศีลธรรมอันจะเป็นเครื่องคัด เครื่องกรอง หรือเป็นตะแกรงที่ร่อนแรงบันดาลใจทั้งหลายของคนว่าดีหรือไม่

เพราะบางครั้งแรงบันดาลใจเกิดขึ้นมาจาก "ความถูกใจ" แต่ศีลธรรมจะคัดแยกความถูกใจให้ออกไปจนเหลือแต่ "ความถูกต้อง"

ถ้าบุคคลใดมีแรงบันดาลอันประกอบด้วยศีลธรรมอันเป็นเครื่องคัดกรองแล้ว แรงบันดาลใจนั้นจะมีผลเลิศ และให้ผลประเสริฐ

แรงบันดาลใจที่ไม่มีศีลธรรมน้อมนำให้เกิดมิจฉาทิฏฐิ แต่แรงบันดาลใจที่เป็นสัมมาทิฏฐินั้นจักต้องมีศีลธรรมควบคู่เสมอ

ศีลธรรมจึงเป็นพื้นฐานของจิต เป็นเครื่องมือที่ช่วยเลือกแนวทางของชีวิตที่ต้องขึ้นอยู่กับการตัดสินใจว่าผิดหรือถูก

เด็กหลายคนมีแรงบันดาลใจที่กว้างใหญ่ แต่ก็กลับกลายต้องเป็นคนเนรคุณหลงลืมบุญคุณของพ่อ ของแม่

บุคคลใดมีศีลธรรมบุคคลนั้นก็เหมือนกับติดเบรคให้กับชีวิต

เพราะแรงบันดาลใจของคนมักจะถูกผลักดันด้วยกิเลส ตัณหา และความทะยานอยาก

ศีลธรรมจึงเป็นตัวเบรค ตัว Re-check ที่ย่างก้าวที่สองขาได้นำพาตนเองไปตามแนวทางแห่งแรงบันดาลใจนั้น

การสร้างศีลธรรมให้กับคนที่ดีที่สุดไม่ได้อยู่ที่วัด

การสร้างศีลธรรมให้กับคนที่ดีที่สุดอยู่ที่บ้าน อยู่ที่การรู้จักสำนึกบุญคุณของพ่อแม่ บุพการีชน บุคคลอันเป็นที่รัก

ความกตัญญูเป็นบาท เป็นฐานแห่งศีลธรรม

บุคคลใดใช้ความกตัญญูเป็นแรงบันดาลใจ บุคคลนั้นย่อมไม่หลงก้าวไปใจทางแห่งอบาย

แต่ถ้าหากบุคคลใดใช้แรงบันดาลใจก้าวไปด้วยความทะยานอยาก บุคคลนั้นย่อมมีโอกาสผิดพลาดจากอกุศลกรรมที่บังตา

ในการเกิดมาเป็นมนุษย์สักชาติหนึ่ง พึงอย่าลืมรากเหง้า ผู้ที่ให้ชีวิตและชุบเลี้ยงชีวิตเราให้เป็นเราในวันนี้

ความกตัญญูกตเวทีจึงเป็นแรงบันดาลใจที่นักศึกษาไทยควรใส่พึงกระทำ

ความกตัญญูกตเวทีจักเป็นเครื่องที่น้อมนำชีวิตข้างหน้าให้ "สมบูรณ์..."