ขอขอบพระคุณค่ะ คุณหนุ่มลำน้ำมูล ครูหยุย และคุณกศน.ตำบลกุดเค้า

เขินๆ ปะปนกับความรู้สึกดีใจ ที่ทุกท่านเข้ามาแสดงความคิดเห็นให้

...ความจริงก็คือความจริง ยอมรับในความอ่อนแอของตัวเองสม่ำเสมอค่ะ

ลำบากต่อการปรับเปลี่ยนเสียใหม่

เลยปลอบใจตัวเองว่า

ถ้าไม่มีเราที่อ่อนแอ คนแข็งแรงจะปกป้องใครเล่า..จริงไหมคะ..!!!

เป็นคนที่พูดช้าเพราะคิดนาน กลัวว่าพูดออกมาจะทำร้ายคนอื่น

ดังนั้น บางทีก็เลยพูดไม่ทันค่ะ...กลุ่มเป้าหมายหายไปซะแล้ว

เลยต้องมาพูดกับหน้ากระดาษชดเชยแบบนี้ค่ะ...^^

พระอวยพรทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมเยียนค่ะ