เดินท่องย่องเบา(เบา)
เฝ้าตามใจเราไปทุกที่
แต่วันนี้ไฉนสุขมากกว่าทุกปี
เพราะมีวันดีดีที่บ้านพ่อครู(นี่เอง)
.......
ถึงแม้เราจะไม่เจอฝน
แต่น้ำใจคนยิ่งกว่าฝนชโลมใจ
ม่วนซื่นกว่าใครใคร
สดชื่น แจ่มใส จิตใจ(แสน)เบิกบาน
........
รอวัน รอวัน รอวัน จะได้กลับ
ให้คุณตารอรับขวัญลูกหลาน
ใครไม่ไปช่างประไรไม่ต้องการ(ฮา)
อึ่งอ๊อบจะซมซานไปกราบ(กราน)แทบอกพ่อครู
(อย่าลืมลด 10 เปอร์เซ็น...เพราะอกหัก 2 รอบ)
......
อ.ลูกหว้าปากหวาน.....
ไปบ้านพ่อครูเมื่อไรเรียกด้วย จะไปสมทบที่พิษณุโลก