ขอเพิ่มเติมแนวคิดที่ได้จากการอ่านบทความ Xi jinping จากที่มีผู้เสนอมาแล้วด้วยคน

๑. การวางตัวหรือการสรรหาผู้นำของจีนทำกันอย่างเป็นระบบและระยะเวลาที่นานและต่อเนื่องพอสมควร แต่ก็ยังมีการผูกขาด

ในเรื่องของการสืบทอดอำนาจแฝงอยู่บ้าง เช่น คุณสมบัติของการลูกหลานผู้นำในอดีต จึงทำให้เห็นได้ว่าถึงแม้จะมีการวาง

ระบบที่ดี แต่ก็ยังมีเรื่องของอำนาจแฝงอยู่ด้วย

๒. เห็นด้วยว่าการวางแผนการบริหารประเทศอย่างเป็นระบบ โดยมีการกำหนด Spec ของผู้นำอย่างชัดเจน และแนวทางในการ

คัดเลือกตัวบุคคลที่เหมาะสมอย่างเป็นขั้นเป็นตอนของประเทศจีนนั้น เป็นการให้ความสำคัญกับทรัพยากรมนุษย์เป็นอย่างมาก

ที่ผิดกับประเทศไทยในปัจจุบันที่เห็นแต่ผลประโยชน์เป็นหลัก แต่วิธีการดังกล่าวอาจจะกลายเป็นดาบสองคมก็ได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่

กับสถานการณ์ วิสัยทัศน์ การคาดการณ์ในอนาคต หรือ ความรู้สึกนึกนึกคิดของผู้มีอำนาจในช่วงเวลานั้น

สำหรับ สขช.

การให้ความสำคัญกับทรัพยากรมนุษย์ควรทำอย่างจริงจังและเป็นระบบที่แน่นอน ไม่ใช่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตามแนวทาง

ของผู้บริหารแต่ละยุคสมัย และควรให้ความสำคัญกับทุกสายงานโดยเท่าเทียมกัน ไม่ใช่มองเพียงแต่สายงานที่เป็นสายงานหลัก

เท่านั้น เพราะเรื่องของการปกครองและการบริหารเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน ผู้นำที่ดีจะต้องมีวิสัยทัศน์ มองการณ์ไกล มีความ

เป็นธรรม เห็นความสำคัญของกลไกทุกส่วนโดยเท่าเทียมกัน มีการวางแผนล่วงหน้าให้เหมาะสมกับสิ่งที่อยากจะให้เป็น และจะ

ต้องทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีด้วย เพื่อจะได้เป็นต้นแบบที่ดีให้แก่ข้าราชการที่จะนำไปปฏิบัติตาม