สวัสดีค่ะอาจารย์ป๊อป

ดิฉันเห็นด้วยค่ะกับที่ว่านักกิจกรรมบำบัดจะเป็นผู้ผลักดันบุคลากรทางการแพทย์อื่นๆ ให้เข้าหาผู้ที่มีความบกพร่องในการทำกิจกรรมเพื่อการดำรงชีวิต เนื่องจากในปัจจุบันบุคลากรทางการแพทย์อื่นๆและคนส่วนใหญ่เห็นว่าเมื่อผู้ป่วยหรือผู้รับบริการได้รับการรักษาจนพยาธิสภาพต่างๆหายดีแล้ว บุคคลเหล่านั้นก็สามารถที่จะกลับบ้านได้ แต่ลืมคำนึงถึงการดำเนินชีวิตประจำวันอย่ามีประสิทธิภาพของเขา ซึ่งในจุดนี้นักกิจกรรมบำบัดได้คิดว่าเราไม่ได้แก้ไขปัญหาสุขภาพเพียงอย่างเดียว แต่ต้องนึกถึงปัจจัยอื่นๆด้วย เช่น สภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ของบุคคลนั้นๆ สภาพจิตสังคมและความเป็นอยู่ระหว่างคนในครอบครัว วัฒนธรรมที่หลากหลายที่บุคคลนั้นให้ความสนใจ รวมไปถึงกิจกรรมที่เขาได้ทำในแต่ละวันด้วย ซึ่งทุกสิ่งที่กล่าวมานั้นได้รวมกันเป็นองค์ประกอบของ PEO Model ซึ่งถ้าเราสามารถบรรลุเป้าประสงค์เหล่านี้ได้และให้สหวิชาชีพเข้ามามีส่วนร่วมในการเสนอความคิดเห็นในด้านต่างๆแล้ว บุคคลคนหนึ่งก็จะสามารถดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสมดุลทั้งด้านร่างกาย อารมณ์ และจิตใจ รับกับกับการเปลี่ยนแปลงของโลกปัจจุบันได้ดี และเป็นบุคคลที่มีประสิทธิภาพ

ดิฉันหวังว่านักกิจกรรมบำบัดแนวใหม่ที่เราตั้งใจ จะทำให้สหวิชาชีพเห็นความสำคัญของการทำกิจกรรมที่มีคุณค่า ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อผู้รับบริการซึ่งเป็นเป้าหมายเดียวกันของสหวิชาชีพค่ะ

สุดท้ายนี้ดิฉันขอขอบคุณอาจารย์ป๊อปที่นำความรู้ใหม่ๆมาให้พวกเราได้ศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติม ช่วยเพิ่มพูนทักษะและกระบวนการทางความคิดให้เราเป็นนักกิจกรรมบำบัดที่มีคุณภาพในอนาคตค่ะ