นมัสการพระคุณเจ้า

(๑) คนสมัยเมื่อ ๒๐๐๐ ปีมาแล้ว กับเราขณะนี้ เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง  คือ  "รู้ความหมายคำว่า  คิด  จำ  วิเคราะห์ "  แต่คนสมัยอริสโตเติล คิดลึกกว่า  คือ "คิดถามหา ผู้คิด"   และถามหาไปเรื่อย ๆ ๆ ๆ ---  โดยใช้ "ความคิดเหตุผลของตนเอง"นั่นแหละแต่ไม่ยอมรับว่าตนเองคิด --  คิดไปเรื่อย จนลงเอยว่า "ต้อง"มีอะไรสักอย่างหนึ่งแน่นอน !  และได้พากันเรียกสิ่งนั้นว่า "พระเจ้า" เขาเล่าขานกันอย่างนั้น จริงไหมครับ

แต่คนสมัยนี้ -- ที่มีปัญญานะครับ-- คิดว่า ไม่ใช่พระเจ้าหรอก  แต่เป็น "ธรรมชาติ" นั่นเอง  ถ้าถามว่า ธรรมชาตินั้นมาจากไหน ? ก็ถามย้อนไปว่า แล้วพระเจ้าเล่ามาจากไหน ? ก็หมดเรื่อง  แล้วจบลงที่ชกต่อยกัน !!!

(๒)  "เพราะว่ามีการจำ"--- "เพราะฉะนั้น ต้องมีผู้จำ" --"เพราะฉะนั้น ต้องมีจุดประสงค์ของผู้จำ" ---  คิดต่อไปเรื่อยๆ "ด้วยเครื่องมือคิดที่เรียกว่า เหตุผล" 

(๓) เรื่องของแบบ  มีหลักฐานจากการบอกเล่าด้วยอักษรสืปต่อกันมาว่า เป็นของพลาโต  และก็จบไปนานแล้วครับ

ดร.ไสว เลี่ยมแก้ว