ไม่ทราบเพราะเหตุใด เวลาอ่านบทความของอาจารย์แล้ว.. มันจะเกิดมีความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเสียทุกครั้ง

คือรู้สึกว่าเข้าใจ แต่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้ ว่าเข้าใจว่าอย่างไร  มันเป็นความเข้าใจที่อยู่ในระดับส่วนลึก ในระดับของการสัมผัส รับรู้ เห็นด้วย คล้อยตาม ชอบว่าตรงใจ  แต่สรรหาคำพูดมาอธิบาย ตีความไม่ถูก

เหมือนคำว่า Synchronicity  แปลความหมายไม่ถูกค่ะ  แต่มีความรู้สึกว่า มันคือ การเชื่อมประสาน ตรงกัน สอดคล้อง เข้าจังหวะกัน ประมาณนั้นหรือเปล่าคะ ?

เกี่ยวกับความ "ความเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงอย่างประหลาด" นั้น  อาจารย์หมายถึงเหตุการณ์ "ความบังเอิญที่ไม่บังเอิญ"  หรือเปล่า ?

.......

 

จำไม่ได้ว่าเคยดูสารคดีช่อง discovery หรือว่าเคยอ่านหนังสือ   ว่าคน สัตว์ หรือแม้แต่ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ มันจะเปล่งคลื่นที่เป็นลักษณะของสนามแม่เหล็กไฟฟ้าออกมา คลื่นที่มีความถี่ต่างกันไป ในบางครั้งก็จะมาสอดประสาน เชื่อมโยงกัน ทำให้เกิดการสัมผัส ...รับรู้ ...เกี่ยวพัน ... บันดาลให้เกิด...ฯลฯ

 

ตัวอย่างเช่น ... คนๆหนึ่ง จ้องมองคนอีกคนหนึ่งแต่ไกล  คนอีกคนก็จะรู้สึกว่าตนเองถูกจ้อง แล้วก็จะหันไปมอง

การจ้อง ปกติเป็นการกระทำที่ผู้ถูกกระทำ ไม่น่าจะสัมผัสรับรู้ เพราะไม่ได้แตะตัวต้องตัว ไม่มีโดนประสาทสัมผัสใด ทั้งสัมผัสกาย สัมผัสกลิ่นโดยจมูก สัมผัสเสียงโดยหู หรือสัมผัสรสโดยลิ้น  แต่ทำไมคนถูกจ้องจึงมักรู้สึกตัวว่าโดนจ้อง ?

เพราะการจ้องมอง.. คนจ้องมองอาจจะแผ่คลื่นบางอย่างออกมา แล้วคนที่ถูกจ้องสามารถสัมผัสรับคลื่นนั้นได้

ปัญหาอยู่ที่.. เขาใช้อะไรสัมผัสรับคลื่น... นั่นก็น่าคิดอยู่เหมือนกัน !

 

หรืออีกเหตุการณ์ ...  ลูกกำลังเผชิญเหตุการณ์บางอย่างที่กำลังทุกข์สาหัส หรือไม่ก็เกิดอุบัติเหตุ   ความกลัว ความทุกข์ทรมาน ความตื่นตระหนกของลูก บังเกิดคลื่นแผ่ออกไป  คนเป็นแม่ที่รักและห่วงใยลูก สัมผัสรับรู้ บังเกิดเป็นความรู้สึกที่เรียกว่า "ลางสังหรณ์"  ถึงสิ่งที่เกิดกับลูกซึ่งอยู่ห่างไกลออกไป

หรือเหตุการณ์ใกล้ๆตัว.. ของ k-jira เอง เวลาแทงน้ำเกลือให้คนไข้  มีหลายครั้งที่หากโดนจ้องมากๆ มักจะแทงพลาด ความรู้สึก มันเหมือนมีอะไรรุกเร้าเข้ามาในใจ จนสมาธิสับสน ความนิ่งจะหายไป บางครั้งจะต้องขอร้องญาติคนนั้นช่วยหันหน้าไปทางอื่น ซึ่งพอเขาปฏิบัติ ก็จะแทงได้สัมเร็จ .... อันนี้คงเรียกว่า  ความกดดัน

 

ดังนั้น k-jira จึงมีความเชื่อว่า ความรู้สึกนึกคิด แรงปรารถนาของคนนั้น มีคลื่นพลังงานชนิดหนึ่งแฝงอยู่  และคนเราทั้งหลาย สามารถสัมผัสรับมันได้ เพียงแต่..สัมผัสชนิดนี้ แต่ละคนจะแตกต่าง รับได้มากน้อยต่างกันไป ขึ้นอยู่กับคนๆนั้น ฝึกใช้มันบ่อยแค่ไหน และมีสัมผัสอื่นเข้ามาเบี่ยงเบนสิ่งนั้นมากน้อยแค่ไหน

ถ้าใครเป็นคอหนังกำลังภายใน คงจะเจอบ่อยๆ  จอมยุทธที่ตาบอด มักมีประสาทหูไวมาก  จอมยุทธที่ตาบอด จะสามารถรับวิชาดาบไวของคู่ต่อสู้ ได้ดีกว่าคนตาดี  ทั้งนี้เพราะเขาใช้หูและใจ สัมผัสทิศทางของดาบที่จู่โจมเข้ามา ในขณะที่คนตาไม่บอด.. อาจจะถูกมายาภาพของวิชาดาบไว ล่อหลอกจนหลงกล

นั่นเป็นเพราะ.. การ compensate ที่เกิดขึ้นหรือเปล่า ? เราต้องตัดประสาทสัมผัสบางอย่างออกไป เพื่อให้สามารถดึงเอา สัมผัสที่อยู่ในส่วนลึก ที่ซ่อนเร้นของมนุษย์ออกมา  เหมือนคนที่ไม่มีมือ สามารถใช้เท้าเขียนหนังสือ หรือ สีไวโอลินได้ แต่คนที่มีมือ ต่อให้ฝึกอย่างไร ก็ฝึกใช้เท้าแทนมือได้ดี แบบคนที่ไม่มีมือ ย่อมทำไม่ได้ เป็นต้น

 

ตัวอย่างดังกล่าว.. คงยืนยันได้ว่า มนุษย์เรามีประสาทสัมผัสที่พิเศษอีกชนิดหนึ่งอยู่จริงๆ บางครั้ง เราเรียกมันง่ายๆว่า "ใจ"  เพื่อฝึกสัมผัสชนิดนี้ ให้ใช้ประสาทชนิดนี้ได้มีประสิทธิภาพขึ้น เราคงต้องปิดประสาทตา ปิดประสาทหู ปิดประสาทกายสัมผัส  เพื่อให้รับรู้ถึงคลื่นความรู้สึก ที่อีกฝ่าย ส่ง (แผ่) เข้ามา

ใจที่จะรับสัมผัสได้ดี  คงต้องอยู่ในสภาพสมาธิที่นิ่ง  เปรียบเสมือนผิวน้ำที่เรียบสงบ แม้ลมที่แผ่วเบา ก็จะสะกิดให้ผิวน้ำเกิดเป็นละลอกคลื่นเล็กๆขึ้นมา  จิตของเราก็คงจะรับสัมผัสคลื่นความรู้สึกที่ส่งมาเช่นนั้น แต่ถ้าจิตไม่สงบ ดั่งน้ำที่มีละลอกคลื่นบางๆอยู่ หากมีคลื่นอีกละลอกส่งมากระทบ มันก็จะเข้ามารวมกับคลื่นเดิมที่มีอยู่ ทำให้เกิดการแปลความหมายที่ผิดเพี้ยนไป

พูดยกตัวอย่างออกไปเสียไกล ก็เพื่อนำมาโยงกับผู้รักษา (แพทย์ พยาบาล) และคนไข้ (รวมไปถึงญาติ)  หากผู้รักษาฝึกการใช้ประสาทส่วนลึกออกมาสัมผัส กับคลื่นความรู้สึกที่ผู้รับการรักษาเปล่งออกมา  บางทีแม้เขาไม่พูด ไม่แสดงอาการออกมาให้ตาเห็น แต่ผู้รักษาก็อาจจะสัมผัสได้..ว่าเขาป่วยเป็นอะไร และกำลังรู้สึกอย่างไร

ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ ก็คงจะดีไม่น้อยเนอะ

......

 

ปล : - ไม่แน่ใจว่า k-jira กำลังคุยเรื่องเดียวกับอาจารย์อยู่รึเปล่านะคะ    ถ้าคนละเรื่องกัน ก็ขอโทษด้วย ^^'
       - รู้สึกว่า k-jira ชักจะเขียนอะไรเท้งเต้ง  ขึ้นต้นมากล่าวเรื่องหนึ่ง แต่จบท้ายด้วยอีกเรื่องหนึ่ง ยังไงก็.. รบกวนช่วยโยงอ่านให้เป็นเรื่องเดียวกันที่ต่อกันหน่อยนะคะ  แหะๆ

.....