หนูเห็นด้วยค่ะกับ "อย่าท้อถอยเมื่อบุคลากรทางการแพทย์ยังไม่ทราบบทบาทของนักกิจกรรมบำบัด เน้นจุดยืนอย่างมีทิศทางของตนเอง" เพราะถึงแม้ว่านักกิจกรรมบำบัดจะยังเป็นที่ต้องการของวงการทางการแพทย์ และยังมีผู้คนอีกมายที่ยังไม่รู้จักบทบาทของนักกิจกรรมบำบัด ต้องคอยตอบคำถามของผุ้คนอยู่เสมอๆว่า กิจกรรมบำบัด คืออะไร ทำอะไร ต่างจากอาชีพอื่นอย่างไร ในบางครั้งก็รู้สึกท้อ เพราะเหมือนไม่มีอะไรที่เป็นรูปธรรมว่า นี่แหล่ะ คือกิจกรรมบำบัด และขอบเขตงานก้กว้าง กว้างจนไม่รู้ว่าที่จริงเรามีทำอะไรกันแน่ ซึ่งนักศึกษาเองก็ยังต้องใช้เวลานานถึงจะเข้าใจ ในเมื่อเราอยากจะยืน ณ จุดๆนี้ และเลือกที่จะเป็นบทบาทนี้ เราก็ต้องมีจุดยืนที่มั่นคง สร้างความเป็นOTให้เห็นว่าเรามีความสำคัญอย่างไร และมีศักยภาพอย่างไร ให้แตกต่างและชัดเจนว่าเราคือนักกิจกรรมบำบัด เพราะว่าไม่มีอะไรตายตัว เราจึงต้องสร้างงานให้มีคุณภาพ ให้ชัดเจน ให้เป็นที่ประจักษ์แก่ทุกคน ณ ตอนนี้ อาจจะมีแค่ 2 สถาบันที่เปิดหลักสูตรกิจกรรมบำบัด แต่อนาคตจะต้องมีมากกว่านี้แน่นอน และจะมีOTในทุกๆโรงพยาบาลเหมือนกับวิชาชีพทางการแพทย์อื่นๆ และเป็นที่รู้จักกับคนทั่วไป ถ้าเราไม่ท้อและทิ้งความเป็นOT