ขอบคุณค่ะ

เบาหวานเป็นภัยเงียบสมกับที่เขาเข้าใจกัน

คนจำนวนหนึ่งเป็นแล้ว แรกๆก็จะกลัวและกังวลใจมากจนพาลให้ป่วยซึมเศร้าๆ

อีกบางส่วนกลัวจนขวัญหายเพราะบรรพบุรุษเป็น

เห็นการเกิด การกำเริบ และการดับไปของโรคแทรกซ้อนขึ้นมา ...แล้วก็ยอมแพ้

อีกกลุ่มหนึ่งเป็นแต่ไม่กลัว  แต่ดูเหมือนบางครั้งที่เบาหวานขึ้นก็ผวา

เพราะมันหมายถึงความเสื่อมของร่างกาย ในไม่ช้าก็จากไปๆ

พี่เองขณะนี้ก็จัดอยู่ในประเด็นหลัง เวลาที่เหลือนี้จึงอุทิศให้งานนี้ค่ะ

อิอิ ...สุภาษิตจีนเขาว่าไม่เห็นโลงไม่หลั่งน้ำตา...