สวัสดีคะท่านทิมดาบ

ดีใจด้วยนะคะที่น้ำลดลงแล้ว คงมีอะไรต้องสะสางเยอะเลยนะคะ เอาใจช่วยนะคะ

รู้สึกเหมือนเข้าได้ไปอยู่ในตัวหนังสือ ได้ความรู้สึก กินใจ ซาบซื้ง ในพระคุณแม่ ทำให้นึกถึงความรักที่ไม่มีวันลดเลือน ความรักของคุณแม่ยิ่งใหญ่ ยืนยาวเสมอ คิดถึงคุณแม่จังเลย ถ้าโลกเรามีชีวิตแบบอมตะก็คงดีไม่น้อยเลยนะคะ คนดี ให้มีชีวิตที่คงกะพัน

ขอบคุณที่ดำเนินเรื่องได้ประทับใจมิรู้ลืมคะ ชอบงานเขียนของท่านจากใจจริงคะ

ด้วยความเคารพคะ

อีฟ