สวัสดีค่ะท่านผอ.

เห็นด้วยกับหลักสูตรท้องถิ่น ที่ต้องแตกต่างไปตามภูมิศาสตร์ค่ะ อย่างในพื้นที่เสี่ยงภัยพิบัติสึนามิ ก็จะมีโครงการกำลังผลักดันหลักสูตรเนื้อหาเตรียมความพร้อมป้องกันและรับมือภัยพิบัติ ให้ได้ตระหนักเรียนรู้ร่วมกันตั้งแต่วัยเด็ก

ไม่อยากให้อิงศูนย์กลางที่ไปเรียนอะไรก็ไม่รู้ เรียนไปก็ยิ่งห่างไกลชุมชน แล้วสุดท้ายพอบั้นปลายจะกลับมาใช้ชีวิตที่บ้าน ก็ต้องเริ่มต้นกันอีกรอบ สุดท้ายปรัชญาพอเพียงอาจจะตอบโจทย์ คุณภาพชีวิต มนุษย์เราได้ดีที่สุดกระมังคะ