.....ความเหงา...คงจะเปรียบได้กับละอองน้ำ...นะเจ้าคะ.....ไม่ว่ายามวิกาลหรือยามเช้า....เมื่อแดดมา....ละอองน้ำก็จากเราไป...ขอบคุณกับภาพสวยๆ...และจินตนาการที่ดีๆเจ้าค่ะ...ยายธี