อ่านบันทึกของคุณบุษยมาศแล้วซาบซึ้งมากเลยค่ะ่ ดิฉันก็เป็นผู้ที่แม่จากไปแล้ว ยังคิดถึงท่านทุกวัน แม่จากไป 16 เมย. 53 นอนร้องไห้ทุกวัน ตอนแม่อยู่โรงพยาบาล ดิฉันและพี่ชายเฝ้าดูแลท่านตลอด ดูแลทำความสะอาดให้เวลาที่ท่านขับถ่าย บางวันไม่ได้นอนเลยแต่ก็ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย ความรู้สึกลึกๆแล้ว ณ ตอนนั้นกลัวว่าแม่จะจากไป ซึ่งดิฉันอยากให้แม่อยู่ต่อไปอีกซักหลายๆปี(ตอนนั้นแม่อายุ 90 ปี) ตอนแม่นอนอยู่ที่โรงพยาบาลดิฉันมีโอกาสได้กอดและแม่ก็กอดดิฉัน ดิฉันถามแม่ว่ารู้ไหมว่าหนูรักแม่ แม่พยักหน้า ดิฉันนำ้ตาไหล เวลากลับไปบ้านดิฉันก็ยิ่งคิดถึงแม่มาก นึกถึงว่าเคยดูแลทำอาหารที่แม่ชอบ อาบนำ้ให้ทุกวัน พาแม่เข้านอน พาเช้าห้องนำ้ ให้เงินแม่ไว้ทำบุญบ้าง.....ดีใจนะคะที่ได้เข้ามาในกระทู้นี้