พี่เอก งานเยอะเลยนะคะ ให้กำลังใจค่ะ
จริงๆ แล้วเรามิได้เป็นเพียงเภสัชกร เมื่อเราออกจากห้องที่มีช่องสี่เหลี่ยมกั้นเรากับคนไข้ เรายังเป็นอะไรได้อีกสารพัด ที่สำคัญคือ "ความเป็นมนุษย์" นะคะ ดีใจกับชาวบ้านที่ขอนแก่นจริงๆ ค่ะ
ว่างๆ แวะมาแอ่ว และแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับจาวเหนือบ้างเน้อเจ้า