สวัสดีค่ะ

เคยเป็นวิทยากรให้ กศน. อำเภอเมืองชลบุรี (ตอนนั้นสอนการเพ้นท์ตกแต่งบนวัสดุต่างๆเพื่อนำไปประกอบเป็นอาชีพเสริม แต่ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว)

พบว่าการเรียน สิ่งที่เป็นอปสรรคที่สุดคือ "ความคาดหวัง" ค่ะ ไม่ว่าจะเป็นของตัวผู้เรียนเอง หรือจากบุคคลในครอบครัว จึงทำให้เครียดเวลาเรียน (เพราะกลัวทางบ้านจะว่า ว่าเรียนมายังไงทำได้แค่นี้) เมื่อยิ่งเครียด ก็ยิ่งทำงานได้ไม่ดี

เพราะการทำงานศิลปะไม่สามารถทำให้ออกมาดีได้ภายในเวลาอันสั้น ผู้เรียนซึ่งไม่มีความรู้ทางด้านศิลปะ เมื่อเรียนแล้ว ต้องไปฝึกฝนด้วยตนเองหลังจากที่จบคอร์ส (ครั้งหนึ่ง ผู้เรียนบ่น ว่าเคยแต่จับจอบด้ามใหญ่ๆ พอมาจับพู่กันเล็กๆนี่ไม่ถนัดเลย)

จึงมองว่า การสอนน่าจะต่างจากการสอนในระบบ เพราะในโรงเรียน เราอาจค่อยเรียนรู้ไปเรื่อย เช่น เส้น แสง เงา ค่อยๆฝึกฝน จนเมื่อเรียนจบ เราก็สามารถสร้างผลงานดีๆได้

แต่ เมื่อมีวัตถุประสงค์จะประกอบอาชีพและมีเวลาจำกัด ผู้สอนต้องให้ผลงานรวบยอดแก่ผู้เรียนก่อน แล้วผู้เรียนไปฝึกฝนเอาเองทีหลัง

จึงสรุปเอาเองค่ะ ว่าการเรียนจึงกลับหัวกลับท้ายกันสนิท

แต่ก็เป็นประสบการณืที่ดีค่ะ