กราบนมัสการพระอาจารย์มหาแล และสวัสดีพี่วิรัตน์ และทุกๆท่าน
- ได้อ่านเรื่องที่พี่วิรัตน์เขียนถึงคุณครูอุดมแล้ว ตั้งแต่เช้าวันที่ 6 ต.ค. พอตอนสายๆ คอมพิวเตอร์ก็มาเจ๊งพอดี ยังโชคดีที่ข้อมูลต่างๆยังไม่เสียหาย เลยไม่ได้มาแสดงความเห็นเพิ่มเติม ไปซื้อฮาร์ดดิสค์ตัวใหม่มาเพิ่งลงโปรแกรมเสร็จ ต่อเน็ตได้ก็รีบเข้าบล็อกหนองบัวก่อนเลย เพื่อจะมาอ่านต่อจากที่พี่วิรัตน์ได้บรรยายภาพของคุณครูอุดม
- ภาพวาดลายไทย ลายกนกของคุณครูอุดมนั้นอ่อนช้อยมาก (พวกผมมักจะเรียกว่า จารย์ดม) เวลาได้เห็นภาพวาดเหล่านี้จะต้องนึกถึงคุณครูอุดมทุกครั้ง พี่วิรัตน์ที่ได้มีโอกาสมาเรียนต่อด้านนี้หลังจบจากม.ศ.3มาน่าจะเป็นศิษย์เอกของคุณครูคนหนึ่ง
- ที่พี่วิรัตน์และพระอาจารย์ได้กล่าวบรรยายถึงคุณครูอุดม ทั้งเรื่องไก่ชนที่แกประคบประหงมอย่างกะลูก จักรยานคู่กายไว้เดินทางที่แกจะปั่นไปเรื่อยๆ กล้องถ่ายรูปคล้องสะพายข้างตัวเวลามีงานต่างๆ ตลอดจนการใช้ชีวิตที่สมถะ การเอาข้าวกลางวันไปกินที่โรงเรียน ภาพแบบนี้คิดว่าลูกศิษย์คุณครูทุกคนจะต้องชินตา
- เวลาที่มีการรวมรุ่นกัน พวกเรามักจะถามถึงอาจารย์คนนั้นคนนี้ มีอาจารย์หลายท่านที่พอพวกเรากล่าวถึงแล้วบางคนอาจจะนึกไม่ค่อยออก ลืมเลือนไป แต่กับอาจารย์อุดมแล้วทุกคนในรุ่นจะต้องรู้จักทันที ไม่มีคำถามกลับมาว่า คนไหน สอนวิชาอะไร เปรียบเหมือนเป็นปูชนียบุคคลที่อยู่ในใจของลูกศิษย์ทุกคน
- อาจารย์อุดมมีลูก 3 คน ทุกคนก็จบจากหนองคอก คนโต-พี่จิ๋ม/รุ่น15 คนกลาง-ตุ๊ก/รุ่น17 รุ่นเดียวกับผม และคนเล็ก-หนุ่ม/รุ่น19 ผมมีโปรแกรมจะกลับหนองบัววันอาทิตย์อยู่แล้ว จะพยายามเก็บภาพ และบรรยากาศต่างๆมาให้ได้มากที่สุด