วันนี้ผมได้ดูกรณีศึกษาที่กลืนน้ำแล้วสำลัก เพราะความบกพร่องในการทำงานของก้านสมอง ซึ่งตรวจประเมินแล้วพบว่า มีการหายใจเข้าเพื่อกักออกซิเจนได้น้อยกว่าปกติ ไม่มีการหายใจได้ลึกด้วยกระบังลม ไม่มีการหายใจออกได้ราบเรียบ มีการกลืนน้ำที่ซ้ำและเสี่ยงสำลักลงหลอดลมเพราะกลไกการป้องกันการสำลักทำได้ช้า ลิ้นคับปากและสีคล้ำ และตั้งใจไอไม่ดีนัก นอกจากนี้มีการพูดไม่ชัดจากการทำงานของสมองที่ช้า

ผมจึงแนะนำนักกิจกรรมบำบัดให้ทดสอบโปรแกรมที่ให้ไปแล้วว่าต้องเพิ่มเติม 1. ใช้ของเหลวที่หนืดกว่าน้ำเปล่าเพื่อให้ฝึกกลืนได้ปลอดภัยขึ้น เช่น น้ำผลไม้ 2. ใช้น้ำเปล่าได้เล็กน้อย แต่ให้ดูดกับหลอดที่งอได้ที่ริมฝีปากข้างที่แข็งแรง (ขวา) อมค้างไว้ แล้วหันศรีษะไปทางขวา 45 องศา กลืนแล้วหันหน้าตรง เพื่อชดเชยให้กล้ามเนื้อการกลืนทำงานด้านที่แข็งแรงขวา พร้อมหายใจได้สะดวกกว่าการก้มศรีษะ 3. ฝึกเกร็งท้องป่อง กดดันลมให้ท้องแฟบ พร้อมหายใจเข้าทันทีกลั่น 5 วนาที แล้วหายใจออกทางปาก 4. หายใจออกแลบลิ้นเข้าออก 3 ครั้ง แล้วตั้งใจไอดังๆ แล้วเปล่งเสียงเช็คว่าเปียกปนน้ำลายหรือไม่ ถ้าเปียกก็กลืนน้ำลายแล้วฝึกไอใหม่ และ 5. ฝึกการออกเสียงแบบต่ำไปสูงจากความเร็วปกติและช้าเรื่อยๆ ตามเสียงผู้ฝึก

เมื่อทดสอบโปรแกรมข้างต้น พบว่า ใช้ได้ผลดี ทำให้กรณีศึกษามั่นใจในการกลืนมากขึ้น