เกม ติดกันทั้งบ้านทั้งเมืองค่ะ สังคมพาไป...เทคโนโลยีเข้าถึงง่ายขึ้น เศรษฐกิจเจริญรุ่งเรืองตามยุคตามสมัย ศีลธรรม จรรยาบรรณถดถอย....เกมมีความหลากหลายและน่าหลงไหล เล่นแล้วเพลิน เมามัน เลิกไม่ได้ ต้องการเอาชนะ ขนาดเราโตแล้วยังติดแล้วเด็กจะเหลืออะไร? พ่อแม่น่าเห็นใจ....ก็คงต้องช่วยกันทุกฝ่ายนะคะ ทั้งครู ชุมชน ชมรม สมาคม ผู้ประกอบการ รัฐบาล รวมทั้งคนไทยทั้งชาติ...หันมาใส่ใจกับคำขัวญที่ว่า"เด็กในวันนี้คือผู้ใหญ่ในวันหน้า" เด็กก็คงกำลังมองเราอยู่ว่าเรากำลังทำอะไร ดังนั้นการเป็นแม่แบบเล่นเกมที่ดี น่าจะช่วยทำให้เด็กสามารถหันมาเล่นเกมที่ดีและถูกต้องเหมือนแม่แบบที่ดีได้นะคะ...ดิฉันเล่นเกมอย่างพอประมาณค่ะ