๓. เสียง,สำเนียงในภาษาบาลีเป็นเสียงสั้นไม่กี่เสียง ลักษณะการสะกดที่คล้ายภาษาญี่ปุ่น

เช่น ปูเชมิ, นโมตัสสะ, อิมานิ มันก็ฟังดูคล้ายๆกันใช่ไหมครับ

แต่เราต้องไม่ลืมว่าเสียงที่เราอ่านภาษาบาลีนี่ เป็นสำเนียงไทยครับ

โดยสำเนียงแบบบาลีดั้งเดิม จะมีเสียงพยัญชนะหลายตัวที่ไม่มีในภาษาไทย(และญี่ปุ่น)ครับ

เช่น

พยัญชนะวรรค ฏ ที่ต้องออกเสียงม้วนลิ้น(แบบแขกอินเดีย)

เสียง ร, ล, ฬ (ญี่ปุ่นมีแต่เสียง ร)

เสียงตัว ฆ ที่คล้ายๆกับ gh ในภาษาอาหรับ (ไทยและญี่ปุ่นไม่มีเสียงนี้)

เสียง ก กับ ข เป็นคนละหน่วยเสียงในบาลี ต่ถือเป็นหน่วยเสียงเดียวในภาษาญี่ปุ่น

และเสียงตัว ฟ ,Tsu ก็ไม่มีในภาษาบาลีด้วยครับ

ส่วนเสียงสระ ซึ่งบาลีมีสระ อะ อา อิ อี อุ อู เอ โอ

ขณะที่ญี่ปุ่นจะมีสระ อะ อิ อุ เอะ โอะ (ถ้าอยากให้เสียงยาว ก็เพิ่มสระไปอีกตัว)

กับสระควบ เช่น เคียะ คยุ คโยะ (ซึ่งบาลีไม่มี)

จึงขอกล่าวโดยสรุปว่า ภาษาบาลีและญี่ปุ่นมีลักษณะคล้ายกันหลายประการ

แต่ลักษณะนี้ก็มีในภาษาอื่นๆด้วยเช่นกัน

อีกทั้งภาษาบาลีจัดเป็นภาษาในตระกูลอินเดียยุโรป

ส่วนญี่ปุ่นเป็นภาษาที่ก้ำกึ่งระหว่างตระกูลอัลไต กับโพลินีเซียน

ความคล้ายกันของสองภาษานี้ จึงเป็นเพียงความบังเอิญที่เราสังเกตได้ เท่านั้นครับ