สวัสดีค่ะ เห็นด้วยกับพารากร๊าฟนี้ค่ะมากๆค่ะ

สอนให้รู้จักประมาณ  ไม่ให้ทะเยอทะยาน  ในสิ่งที่จะให้เกิดความโลภ  จนไม่สิ้นสุด  อันเป็นทางที่จะให้เกิดความทุกข์ร้อน  ยิ่งกว่าความสุขใจ,  และเป็นทางที่จะนำไปสู่หายนะ  มากกว่าวัฑฒนะ;  เพราะธรรมดาของความโลภนั้นไม่มีขีดจำกัดวัดประมาณ  ว่าเพียงเท่าไหนจึงจะพอของเขา ;  ยิ่งได้ก็ยิ่งโลภ  จนหนักเข้าก็ทำตัวของตนเป็นเครื่องจักแห่งความโลภไป