สวัสดีครับยายธี...

พูดถึงทองก็มีเรื่องเล่าของตัวเอง

หลังจากที่สึกขาลาเพศมาพักใหญ่ ก็ไม่ได้ตัดสินใจทำงานประจำที่ใด เลือกทำงานอิสระตามประสาคนรุ่นใหม่

การไม่ทำงานประจำสำหรับพ่อแม่ปู่ย่าที่บ้านอดเป็นห่วงกังวลไม่ได้

กลับบ้านทีไรก็จะถามตลอดว่าเมื่อไรจะทำงานเป็นหลักเป็นแหล่ง

บอกเท่าไรก็ไม่เชื่อว่าไอ้ที่ทำอยู่เนี่ยเลี้ยงตัวเองได้

วันหนึ่งตัดใจควักกระเป๋าซื้อทอง ๑ เส้น ห่มจีวรทองให้พระเครื่ององค์โต หมดเกือบครึ่งแสน

คล้องคอกลับไปบ้าน เผยอคอเสื้อน้อย ๆ ให้เขาเห็นทองที่คล้อง

ต้ังแต่นั้นมาบรรดาคำถามซ้ำซากเหล่านั้นก็หมดไปเลยครับ

นี่แหละครับคุณค่าของ "ทอง"