ขอบพระคุณมากครับกับทุกกกความเ็ห็นที่มีต่อผมครับ...ทั้งติติงและชื่นชม..ธรรมดาของปุถุชนอย่างผมครับมีทั้งคนที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย..ตั้งแต่เมื่อครังดำรงตำแหน่งประธานสภานักศึกษา จนกระทั่งตัดสินใจเสนอตัวเพื่อเข้าสู่กระบวนการเลือตั้งนายกองค์การนักศึกษา ถ้าคนเห็นด้วยกับผม ชื่นชมผม รักผม ทั้งมหาวิทยาลัยโดยเฉพาะนักศึกษาผู้ที่เห็นพฤติกรรม การปฏิบัติของผม ทั้งในมอ และหลังมอ...อิอิอิ คงเลือกผมทั้ง14000 คน คงไม่เลือกผมแค่ 4150 คน สิ่งเหล่านี้ย่อมเป็นตัวชี้วัดครับว่าคนส่วนใหญ่ไม่ได้เห็นด้วยกับผมแต่สิ่งเหล่านั้นหาใช่ประเด็นที่สำคัญครับ ผมเองถือว่าการเผชิญกับสิ่งเหล่านี้คือความสุขของผมครับที่ได้รับการวิพากาษ์จากผู้อื่นครับ อิอิ