หน่วยงานผมเพิ่งถูกประเมินไปเมื่อวันจันทร์   ผมเองเป็นส่วนหนึ่งของคนที่นำเสนองานให้คณะกรรมการประเมิน  ร่วมกับคณะทำงานท่านอื่นๆ  ประเมินตั้งแต่เช้าถึงเย็น

     บรรยากาศการประเมินเน้นที่ Outcome อย่างเดียวละครับ   ไม่สนใจกระบวนการ   ไม่สนใจการเรียนรู้   ไม่สนใจการพัฒนา

    การประเมินก็มุ่งเน้นไปที่การ "จับผิด" ครับ  ส่วน "จับถูก"  ไม่ต้องพูดถึง  ไม่มีเลย

    ประมาณว่า  "ความผิดของท่าน คือ ความชอบของเรา"

     ที่นี้  พอคณะกรรมการประเมินเสร็จ  ก็พากันเครียดไปหนึ่งยก แล้ว

     วันรุ่งขึ้น  ประชุมในหน่วยงาน  ต้องมาเครียดซ้ำสองเข้าไปอีก  เพราะการประชุมสรุปผลการประเมิน  ก็มีแต่การตำหนิติติงถึงข้อบกพร่องต่างๆ  พร้อมกับบอกว่า คราวต่อไปอย่าให้เกิดอย่างนี้ขึ้นอีก

      สรุป

      1.  เป็นการประเมินที่ไม่ทำให้เกิดการเรียนรู้ใดๆเลยครับ  จะเกิดการเรียนรู้ได้อย่างเดียว คือ  เรียนรู้เอาตัวรอด เรียนรู้ในการป้องกันตัว

      2.  ตามความคิดของผม ผมว่าเขาน่าจะมาประเมินเพื่อพัฒนามากกว่ามาประเมินเพื่อจับผิด   การประเมินเพื่อพัฒนา ต้องดูกระบวนการทำงานควบคู่กันไปด้วยครับ  ว่ามีกระบวนการอย่างไร  เกิดการเรียนรู้ใดบ้าง  ระหว่างทำงานมีนวัตกรรมใดเกิดขึ้นบ้าง  ไม่มีพูดถึงครับ

     3.   เป็นการประเมินที่ขาด "คุณค่าทางจิตใจ" ครับ  เหมือนกับ Edward Demming ที่เขียนจดหมายมาให้ Peter Senge

     4.  องค์กรของผมตอนนี้ ก็  "ห่อเหี่ยว" ไปหมดละครับ

     5.  ตอนนี้ผลประเมินยังไม่ออกครับ จะเครียดซ้ำสามอีกที  ก็ผลประเมินออกครับ  ความทุกข์ก็จะมาจากการเปรียบเทียบ  นำไปสู่การจับผิด และ พวกเราก็จะเอาตัวรอดกันครับ