- สวัสดีน้อง เบิร์ด
- เราคลุกคลีอยู่กับพื้นที่ชนบทและป่า เห็นเช่นนั้นจริงๆ จึงกลั่นออกมาเป็นภาษาคน
- หากป่าเขาร้องได้ เล่าได้ คงจะมีอะไรมากกว่านี้หลายหมื่นหลายแสนเท่านัก เราแค่เก็บกระผีก กระพี้มาเท่านั้นเองครับ
- เมื่อยางพาราบูม ระคาขึ้นสูงแตะ 90 กว่าบาทนั้น โอย..น้องเบิร์ด ที่ดินในป่าดงหลวงนั้น นายทุนบ้าง ไม่ใช่นายทุนบ้างวิ่งเข้าออกพื้นที่หมามันเห่าจนคอแห้ง ก็ติดต่อขอกว้านซื้อที่ดิน โดยไม่สนว่าจะมีใบหรือไม่มีใบ โดยเขาสามารถใช้อำนาจเงินเนรมิตรที่ดินให้ถูกต้องตามกฏหมายได้ภายหลัง
- ชาวบ้านผู้ไม่เคยหยิบเงินแสนเงินล้านก็หลับตาพริ้งเห็นรถปิคอัพป้ายแดงจอดอยู่หน้าบ้าน มันเย้ายวนเสียจนทนไม่ไหว
- พลันพริบตาชายป่าก็ถูกแผ้วทางมากขึ้นไปอีก
- เปรียบกระแสดังกล่าวเหมือนคลื่น Tsunami แต่การทำงานแทบล้มแทบตายของเราเป็นแค่ลมเป่าผ่านใบหูแว่วๆเพียงเท่านั้น
- หากไม่มีสำนึกอันแข็งกล้าจริงๆแล้วไหนเลยจะทัดทานคลื่นยักษ์เหล่านั้นได้
- มิใยที่นักการเมืองปาวๆอยู่ที่สภาจะยินยล
- หนอนตัวเล็กๆอย่างเราก็กระดื๊บ กระดื๊บ มาป่าวร้องไปกับสายลมแสงแดด ให้แผดเผาลุกไหม้เป็นจุลไปสักวันหนึ่ง
- แล้ว "ชีวิตไร้สาย" ก็ดำเนินต่อไป ก็เท่านั้น.... ครับน้องเบิร์ด